Κάθομαι λοιπόν για ένα ποτό στην Ικτίνου και μαζί με τα ποτά -αριστερά Mojito δεξιά Black Russian- φτάνουν και δυο πιατελίτσες. Η πρώτη είχε ξηροκαρπικά (οκ τίποτα το παράξενο) και η 2η κομματάκια τυρί το οποίο τα είχε παίξει απο τη ζέστη και παξιμαδάκια.

 

 

Θυμήθηκα λοιπόν τις κηδείες που γίνονταν στο χωριό μου το καλοκαίρι, που απο τη ζέστη έφευγαν οι ηλικιωμένοι σαν τα κοτόπουλα. Μετά την κηδεία λοιπόν υπάρχουν πανέρια με τυρί τυλιγμένο σε ασημόχαρτο, φυστίκια αράπικα με κέλυφος και χοντρό αλάτι, και βέβαια παξιμαδάκια.

 

Επειδή λοιπόν όλα αυτά ήταν μια χαρά snack για εμάς τα ανήλικα, μετά την κηδεία πηγαίναμε και τα παίρναμε και λέγαμε και καμιά κακία για τον πεθαμένο. Θυμάμαι δε το τυρί ήταν πάντα πολύ μαλακό απο τη ζέστη και είχε χωρίσει το λίπος του. Ακριβώς όπως στη φωτογραφία !

 

Ίσως έπρεπε να παραγγείλουμε κονιάκ για να συμπληρωθεί το πακέτο.